Uzun bir muddet almak için uğraştığım e-posta sonunda gelmişti. West Virginia Üniversitesi Genetik bölümünden bir hoca bana ne çalışmak istediğimi sormuştu. Tamam kabul etmemişti ama bu da bir mesafe değil midir aziz okuyucular? Halbuki hep ne çalışmak istediğimi belirtiyordum. Acaba neden bana böyle bir soru sormuştu? Yazdığım e-postayı bir daha dikkatili bir şekilde okuyunca jeton düştü. İlgilendiğim konunun 'İnsan Genetiği' olduğunu yazmışım. Siz de hemen farkettiniz ki bu ne tür bir balık üzerine çalışmak istediğimi söylemek yerine Atlas Okyanusu üzerine çalışmak istiyorum demek gibi birşey!

Derken efendim bir kaç yazışma sonrası biz hocayla mutakabata vardık. Her ne var ki masraflarımı kendim karşılamam gerektiğini söyleyince, hazine sandığı bulup içini açınca kitap bulan korsan gibi şok olmuştum. Şu öğrenci halimle ay sonunu zor getirirken bir de iki bin dolar civarı parayı nasıl bulacaktım. Ancak yine de hocaya finansal destek arayacağımı söyledim. Çıkmayan candan ümit kesilmez değil mi? Tekrar internet mesaime döndüm, döndüm ama bir yandan da acaba finansal destek bulabilir miyim sorusu aklımı kurcalıyordu.
Ancak yazın Amerika'ya gitmeden önce biraz daha tecrübe edinmek amacıyla sömestr tatilimi değerlendirmeye karar verdim. Bunun için de çeşitli üniversitelerdeki hocalara başvurdum. Hepsi de sanki söz birliği etmişçesine kış stajı diye bir şey duymadıklarını ama yaızn gelebileceğimi söylediler. Nereden bilsinler ki yazın yurt dışına çıkmak için canımı dişime takmış uğraşıyorum.

Her nasılsa bir sınıf arkadaşımla birlikte Bilkent Üniversitesi'nden bir hoca bizi kabul etti. Nihayet bir yerlerden kabul alabilmiştim:) Bu da bir aşamaydı benim için. O kadar sevinmiştim ki artık yazın kabul almasam bile önemli değildi o an. Doğaldır ki sonraları böyle düşünmeyecektim.

Hocam öğrencilerin şeker gibi diyebileceği biriydi. Türk değildi ve onunla konuşmak ingilizceme olan güvenimi de yerine getiriyordu. Ayrıca laboratuarda bulunan son sınıf arkadaşın vermiş olduğu bilgiler hayati önem taşıyordu staj başvuruları için. Ne kadar çok boşa vakit harcadığımı görebiliyordum. Eğer önceleri bu kadar azim olmasaydı içimde bu kadar azıcık bilgiyle çoktan boşvermiş olurdum. Neyse ki artık ne yapacağımı daha iyi kavramıştım. Ya da öyle zannediyordum. Kış stajı sonrası araştırmalarıma yeni bir birikimle ve taze bir iştiyakla başladım. Bu sırada bir tanıdığım bana finansal destek konusunda bir tavsiyede bulundu. Harika bir fikirdi bu bence.

Devam edecek...