• Sistematiği:
  
  
  Sınıf         : Pisces (Balıklar)
  Alt Sınıf   : Osteichthys (Kemikli Balıklar)
  Takım       : Anguilliformes (Yılanbalığımsılar)
  Familya    : Anguillidae (Yılanbalıkları)
  Tür            : Anguilla anguilla (Anguilla vulgaris,Muraena anguilla) (Avrupa Yılanbalığı)
  
  
  

• Biyolojileri:

• Metamorfoz Şekilleri ve Göçü:

1.)Larva

• Şubat ile nisan ayları arasında dünyaya geliyorlar.
• Larvalarına "Leptocephal" adı verilen larvalar küçük bir dil balığı biçiminde ve vücutlarına oranla iri siyah gözleri bulunur.
• Şeffaf görünümde olur,kasları iç organları görülür.
• Uzunlukları yaklaşık 5-6 milimetre arasındadır.
• Sargasso Denizi'nden Avrupa'ya kadar gelişi sırasında zooplanktonlarla ve küçük kabuklularla beslenirler.
• Bu hayvanları 14 dişiyle parçalayarak yer.
• Yolculuğunu, ya kendisini akıntılara bırakarak ya da küçük sürüngenler gibi hareket ederek tamamlıyor.
• Dokuz ayda tam 6000 km yol katettikten sonra Avrupa Kıyılarına ve 7000 km'den sonra da Akdeniz havzasına ulaşırlar.
  
  
  
  
  2.)Yavru yılanbalığı:
  
  
• Larva Avrupa kıyılarına vardığında,tatlı su ortamına uyum sağlamak ve kıyıdaki haliçleri daha kolay aşmak için metamorfoz geçirip, saydam ve minyatür yılanbalığı haline dönüşür .
• Bu ortamda yaşayabilmek için iç basıncını ayarlar.
• Larva dönemindeki dişlerini kaybeder ve bundan dolayı beslenemez.
• Beslenmeme döneminin uzamaması gerekir .
• Nehirlerde ilerlerken büyümeye başlarlar. Yılda boyları yaklaşık 10 cm, kiloları da 20 gram artar.
• Tatlı suya ve nehirlerin içlerine ulaşmak için çok hızlı ve gruplar halinde hareket eder.
• Nehirleri tırmanmaya başlayıp bazen kıyıdan 200 km içerlere kadar sokulurlar. Ancak daha fazla ilerleyemezler. Çünkü akarsular üzerinde barajlar ve setlere takılırlar.
• Grup halindeki dolaşmaları, kıyıdaki haliçlerde beyaz lekeler oluşturur.
• Belli bir süre sonra bir yere yerleşirler. Burada ikinci metamorfoz olur.
  
  
  3.)Küçük yılanbalığı:
  
  
• Halk arasında "sarı yılanbalığı" denilen 3. aşamaya ulaşırlar.
• Bu metamorfoz aşamasında cinsiyeti belirlenir ve bu dönemde çok saldırgan olurlar.
• Derisinde beliren pigmentler nedeniyle rengi yavaş yavaş koyulaşır.
• Yemek borusu açıldığından yeniden beslenmeye başlıyor.
• Geceleri avlanmaya çıkarlar; Kız böceği, sinek, çamca balığı yiyerek beslenirler.
• Kış aylarında sularında soğumasıyla da kendini çamura gömerek kış uykusuna yatar.
• Nehir boyunca günde birkaç kilometre mesafe katederek sonunda bir süre sabit kalacağı noktaya ulaşır.
• Bugün yeryüzündeki yılanbalığı sayısının azalmasının temel nedenlerinden biri de onun yol aldığı bu nehirlere insanoğlunun inşa ettiği baraj ve setler.
• Bu dönemde uzunluğu cinse göre farklılık gösterir. Erkeklerde 5-8 yıl sürerken, dişilerde 7-12 yıl devam eder.
• Bu süre sonunda geldikleri yere dönmek için yola çıkarlar. Amaçları, tamamen içgüdüsel biçimde Sargasso Denizi'ne ulaşmak ve orada çiftleşmek. Yolculuğa çıkmadan son metamorfozlarını da geçirirler.
  
  4.)Yetişkin yılanbalığı:
  
  
• Açık ve tuzlu su için gerekli metamorfozları geçirir.
• Derisi kalınlaşır,derinliklerin karanlığında yolunu daha iyi görmesi için gözlerinin hacmi artar ve bilye büyüklüğüne ulaşır.
• Daha önce vücudunun üçte birini oluşturan yağ tabakasını eritmeye başlar.
• Başını ön tarafı daha sivrileşir;böylelikle daha ince,aerodinamik bir yapı kazanır.
• 6 ile 13 yıl arasında bir süre bu yeni mekanında yaşıyor ve irileşiyor.
• Derisinin rengi ;karın kısmı gümüşümsü,sırt kısmıysa daha koyu bir görüntü kazandıktan sonra,12 gün içinde açık denizdeki yeni yolculuğuna hazırlanıyor.
• Boyu 1.2 metreye ulaşıyor ve vücudunun iç basıncını yeniden tuzlu suya göre ayarlıyor.
• Dönüş yolunda,akıntılardan mümkün olduğunca kaçınır ve bunu tamamen içgüdüsel olarak yapar.
• Geri dönüş yapan bir yılanbalığı bugüne kadar ,Avrupa kıyısından başlayarak tüm Atlas Okyanusu boyunca izlenememiştir. Sargasso Denizine ulaştıktan sonradaki yaşamları konusunda da bilgiler tam değildir.
• Dönüşü 120-200 gün süren yılanbalığı çok derin sularda yüzdükleri ve çok ağır basınç altında kaldıkları belirtiliyor.
• Basınç sayesinde üreme organları gelişmektedir ve hormon salgılamaya başlarlar.Sargassso Denizi'nin 600 metreye varan derinliklerinde çiftleşmeye uygun konuma gelirler.
• Dişilerde yumurtalar toplam kilosunun yüzde 80'ine ulaşır,yani 800 gram yumurta taşır.

• Renkleri:

• Doğduğunda saydamdır.Nehirlere girinceye kadar bu formunu korur, nehirlere girdikten sonra renk pigmentleri oluşur.
• Rengi kahverengi sarımsıya döner,cinsel olgunluğa tam erişmemiştir.Bu hayvanlara sarı yılanbalıkları denir.
• 10-15 yaşlarında ise sırtları siyah, karın kısımları gümüşi renk alır.Cinsel olgunluğa erişmiştirler.Bu hayvanlara parlak veya gümüşi yılanbalıkları denir.
  
  
  
  
• Habitat ve Coğrafik Dağılım:

• Ekonomik Önemi:

• Tarihçesi:
  
  
• M.Ö. 3. Yüzyılda yaşayan Aristo, "Toprağın bağırsakları" dediği solucanlara benzeyen bu canlılarla ciddi ciddi ilgilenmişti.
• M.Ö. 1. yüzyılda bir Romalı düşünür ise, "Yılanbalıklarının kaya parçalarına çarpan diğer balıkların derilerinden meydana geldiğini" ileri sürmüş.
• 17. yüzyılda Francesco Redi adlı doğabilimci, yılanbalığının bir balık olması nedeniyle ancak yumurta yoluyla üreyebileceğini belirtmiş.
• Sigmund FREUD'ta 19. yüzyılın sonlarına doğru çalışmalarında biyolojiye ağırlık verdiği dönemde, çağrıştırdığı cinsellik açısından yılan balığını tanımaya çalışmış ancak sonuçsuz kalmış.
• 1920 yılında Danimarkalı biyolog Johannes Schmidt, Atlantik Okyanusunda avlanırken, ağına takılan 77 mm boyunda yılanbalığı larvalarına rastladı.Bunları takip etti ve sonunda yılanbalığı larvalarının Atlas Okyanusunda, Amerikanın biraz açıklarında "Sargasso Denizi" denilen bölgede doğuyorlardı. Daha sonra uzun bir yolculuğa çıkıp Avrupa'ya kadar geliyorlar ve burada ulaştıkları tatlı sularda gelişip büyüdükten sonra yeniden denize dönüyorlardı. Avrupa kıyılarından Meksika'ya gidildikçe larvaların boyları küçülmekte, buna göre yılanbalıkları Meksika yakınlarında üremekte.
• Yılanbalıklarının yumurta ile üremelerine ilişkin ilk bilgi yumurtalıkların keşfi ile olmuş, ancak birçok bilim adamı yumurtaları bulmak için çok uzun bir süre uğraşmıştır. İtalyan bilim adamı Lazzaro Spallanzani, yılanbalıklarını 40 yıl boyunca incelemesine karşın yumurtalı bir bireye hiç rastlamadığını belirtmiş.
• 1974 yılında Japon bilim adamları yakaladıkları bir dişi yılanbalığını suni yolla döllemeyi denediler.Laboratuarda gerçekleşen deneyde,dişi yılanbalığı yumurtlar yumurtlamaz öldü.Karnı yarıldığında dönüş yolculuğunda hiç yiyeceği kalmadığı anlaşıldı.
• 1981 yılında Alman okyanus bilimci Friedrich Wilheim Tesch ilginç bir deney yaptı.Yakaladığı dört dişi yılanbalığını Sargasso Denizi'ne alıcılar bağlayarak bıraktı.Son sinyaller 700 metre derinlikten geldi ve daha sonra yılanbalıklarının izini kaybetti.
• Yılanbalığı gizemini ve efsane kimliğini hala koruyor.
  
  
  
• Göç Sırasında Yön Bulma

• KAYNAKÇA:
  
  
• Bilim ve Teknik Dergisi ; Kasım 2002
• Atlas Dergisi ; Mayıs 2000
• Focus Dergisi ; Eylül 1998
• Omurgalı Hayvanlar, Prof.Dr.Mustafa KURU